የሳምንቱ ገጠመኝ

‹‹ሕዝብ የወደደው እግዜር የወደደው›› የሚባለው አባባል በጣም ደስ ይለኛል፡፡ ይህ አባባል ለራስ ወዳዶችና የሕዝብ ክብር ለማይገባቸው የማይዋጥ ቢሆንም፣ እኔ በበኩሌ እንደ ሕዝብ የማከብረውና የምፈራው የለኝም፡፡ በአንድ ወቅት ሕዝብ በሙያቸውና በሥነ ምግባራቸው ያደነቃቸው ሰዎች፣ ሁሌም ያንን ክብርና ሙገሳ ላለማጣት ሲሉ በጨዋነት ይዘልቃሉ፡፡ የሕዝብ ነገር ከልባቸው ሳይሆን ከአንገታቸው የሆነባቸው ደግሞ ወደ ላይ የወጡበት መሰላል ተንሸራቶ ወድቆ ሲከሰክሳቸው በዓይናችን ዓይተናል፡፡ ፖለቲከኛ፣ መምህር፣ ሐኪም፣ መሐንዲስ፣ ጋዜጠኛ፣ ኢንቨስተር፣ ሙዚቀኛ፣ ቴአትረኛ. . . እያልን ብንቆጥር ከሕዝብ ፍላጎት ሲያፈነግጡ መግቢያና መውጪያው ይጠፋቸዋል፡፡ ሕዝብ ካመነና ካከበረ በኋላ አይሆኑ ሆኖ መገኘት የሚያስከትለው ውርደት ነው፡፡ ለዚህም ነው፣ ‹‹ሕዝብ የጠላህ ዕለት አበቃልህ›› የሚባለው፡፡

ለዚህ መነሻ ሐሳብ ምክንያት የሆነኝ በቅርቡ የኦሮሞ ሕዝብ ዴሞክራሲያዊ ድርጅት (ኦሕዴድ) 27ኛ ዓመት የምሥረታ ክብረ በዓል በአዳማ (ናዝሬት) ሲከበር፣ አንድ የፓናል ውይይት ተካሂዶ ነበር፡፡ በዚህ የተለያዩ የኅብረተሰብ ክፍሎች በተሳተፉበት ውይይት ላይ ለተነሱ ጥያቄዎች ምላሽና ማብራሪያ የሰጡት የኦሮሚያ ክልል ፕሬዚዳንት አቶ ለማ መገርሳ ነበሩ፡፡ እሳቸው በስፋት ብዙ ነገሮችን ቢያነሱም እኔ ደግሞ ሕዝብን በሚመለከት የተናገሩትን ትኩረት አድርጌበታለሁ፡፡ እኝህ ሰው ግልጽና ቀጥተኛ ናቸው፡፡ ድብብቆሽ አያውቁም፡፡ ‹‹ባለፉት 27 ዓመታት ብዙ ተግባራት ቢከናወኑም፣ መሠራት ባለበት ደረጃ ግን አልሠራንም፤›› ብለዋል፡፡ ‹‹የሚጠበቅብንን ሠርተን ቢሆን ኖሮ ሕዝቡ ለምን ይቆጣል? ለምንስ ይነሳብናል? ብንሠራማ ኖሮ ያመሰግነን ነበር. . . ለራሳችን ምስክር ከመሆን ይልቅ ሕዝብ ይመስክርልናል. . . ሕዝብ ለሥራችን የመመስከር ችግር የለበትም. . . ›› ነበር ያሉት፡፡

ፕሬዚዳንቱ ቀጠሉ፡፡ ‹‹. . .ትናንት የተነሳንለትን የሕዝብ ተቆርቋሪነት ሜዳ ላይ ጥለን የቆምን ብዙ ነን፡፡ አንዳንዱ የራሱን ጌታ ፈጥሮ ይሰግዳል፡፡ ጌታ መፍጠር ለምን አስፈለገ? የድርጅታችን ዓላማ ይኼንን ይላል? ሕዝቡስ ይኼንን ይፈልጋል? በጭራሽ፡፡ ችግሩ የድርጅታችን ነበር? አዎ፡፡ ሕመማችን እዚህ ጋ ነበር መደባበቅ የለብንም፡፡ አንድ ሕዝብ እያለን ለምን እንባላለን? አንድ አገር፣ አንድ ዓላማ ነው ያለን፡፡ ለምን አንደኛችን በሌላችን ደባና ሸር  ላይ እንፈጽማለን? አዎ! ይህ የሕዝባችን ችግር ሳይሆን የግል ጥቅም ጉዳይ ነው፡፡ ከአገርና ከሕዝብ የሚቀድም የግል ጥቅም ስላለ ነው፡፡ የራሱን ጌታ የፈጠረ ደግሞ በየደረሰበት ጉልበቱ ይከዳዋል፡፡ የሥልጣን ወንበር ላይ የምንቀመጠው ለስም መሆን አልነበረበትም፡፡ ወንበሩ የሚፈልገውን መሥራትና መወሰን ካልተቻለ እርባና የለውም፡፡ በእንዲህ ዓይነት ችግሮች ሳቢያ ነው ከ27 ዓመታት በኋላ ከታገልንለት ሕዝብ ጋር የተቃቃርነው፡፡ ምክንያቱ ሌላ አይደለም፡፡ ሕዝቡ የመጨረሻ ዕድል የሰጠን እነዚህ ሰዎች ምን እንደሚሠሩ እንይ ብሎ ነው፡፡ በሌላ አቅጣጫ ካሰብን ግን ተሳስተናል፡፡ ይህ ይሰመርበት. . .›› ብለዋል፡፡

እኝህ ሰው እጅግ አስተዋይና ኃላፊነት የሚሰማቸው ናቸው፡፡ ለእኔ እንደገባኝ እኝህ ሰው ፖለቲካው በሚገባ የገባቸው ብቻ ሳይሆኑ፣ ነገ ተነገ ወዲያን እያሸጋገሩ እያዩ ያሉ ብልህ ሰው ናቸው፡፡ ‹‹የእኛ ጌታ ሕዝብ ነው›› ሲሉ የሕዝብን የሥልጣን ባለቤትነትና የፈለገውን የማድረግ ችሎታም ተገንዝበዋል፡፡ ‹‹ከሕዝብ በስተቀር ሌላ ጌታ የለንም›› ሲሉ ተወደደም ተጠላም ሕዝብን ይዞ አሸናፊ መሆን እንደሚቻል ነው በግልጽ ያስቀመጡት፡፡ ‹‹ሕዝብ ተይዞ የምን መብረክረክ ነው?›› ሲሉም ማየትም ማዳመጥም ተገቢ የሚሆነው ሕዝብን ነው ማለታቸው ነው፡፡ አገር ችግር ውስጥ ገብታ እንዳትፈርስ ያለው ምርጫ ጥርስን ነክሶ ከሕዝብ ጋር መሥራት ብቻ ነው የሚያዋጣው መንገድ ያሉት፣ ሕዝብን ሳይዙ የትም መድረስ አይቻልም ለማለት ነው፡፡ በቃ፡፡ የመታገል ዓላማው የሕዝብን ኑሮ መለወጥና ለሕዝብ ፈቃድ መገዛት ነው፡፡ ሌላ ነገር የለም፡፡

የእኝህን የተከበሩ ሰው ንግግር ሳዳምጥ ውስጤ ያቃጭል የነበረው ከሕዝብ የተራራቁ ባለሥልጣናትን ጉዳይ ነው፡፡ የሚናገሩትና የሚሠሩት የማይገናኝ ባለሥልጣናት ስማቸው በጉቦ፣ በትልልቅ ግዢዎችና ኮንትራቶች ኮሚሽን፣ በቤተሰቦቻቸውና በዘመዶቻቸው ስም ባሉዋቸው ንግዶችና ንብረቶች፣ በእብሪታቸውና ከመጠን ባለፈ ውሸታምነታቸው ይነሳል፡፡ አንድ ቀን ደፍረው ወጥተው፣ ‹‹የሚወራብኝ አሉባልታ ነው›› ብለው ማስተባበል የማይችሉ ናቸው፡፡ ደፈር ሲሉ ዓይተንም ሰምተንም አናውቅም፡፡ በእርግጥ በየመድረኩ፣ ‹‹የኪራይ ሰብሳቢነት አደጋዎች. . .›› እያሉ ለይስሙላ ሲያወሩ ይሰማሉ፡፡ ላይ ላዩን የመልካም አስተዳደር ችግሮችን ከመደስኮር ወጥተው፣ ‹‹ችግራችን በግልጽ ይኼ ነው›› ብለው ለመናገር ድፍረቱ የላቸውም፡፡ ሁልጊዜ በዚያ መከረኛ ቴሌቪዥን ጣቢያ ሾላ በድፍኑ ያቅራራሉ፡፡ ሥርዓቱ የገባበትን ችግር ከማድበስበስና ራስን የማሞኘት ያህል ከመመፃደቅ ውጪ ጥሬ ሀቅ የላቸውም፡፡ በዚህ የተነሳ ሕዝቡ ጥልትና ጥምድ አድርጓቸዋል፡፡ ሕዝብ ሲጠላ ደግሞ መልዕክቱ ግልጽ ነው፡፡

የዛሬ 30 ዓመት ገደማ ፒያሳ ጣይቱ ሆቴል አጠገብ የሚገኝ አንድ ሆቴል ውስጥ ምራቃቸውን የዋጡ ሰዎች የሚገናኙበት የከረንቦላ መጫወቻ ትዝ ይለኛል፡፡ ከአዲስ አበባ ዩኒቨርሲቲ፣ ከተለያዩ መንግሥታዊ መሥሪያ ቤቶች፣ ከተለያዩ የንግድ ሥራዎች፣ ከዓለም አቀፍ ድርጅቶች፣ ከሕክምና ተቋማት፣ ወዘተ የሚሰባሰቡት እነዚህ ሰዎች በዕድሜና በትምህርት ደረጃ ጥሩ ይዞታ ላይ የሚገኙ ነበሩ፡፡ በከረንቦላ ጨዋታ ጊዜ ጥርስ የማያስከድኑ ቀልደኞችና ተረበኞችም ነበሩ፡፡ ቦታው ትኩረት ስለሚስብ የደኅንነት መሥሪያ ቤት ሰዎችም ብቅ ጥልቅ ይሉ ነበር፡፡ ያም ሆኖ ግን በሹክሹክታም ቢሆን የደርግ መንግሥት እስኪበቃው ይቀረጠፍ ነበር፡፡ በወቅቱ በደርግ መንግሥት ሲበሳጩ ከነበሩበት መካከል አንቱ የተባሉ ነበሩበት፡፡ ደርግ ተወግዶ ኢሕአዴግ ሥልጣን ሲይዝ እነዚህ ሰዎች ተፈልገው ሹመት እንደተሰጣቸውም አስታውሳለሁ፡፡ እነዚያ ለሕዝብ ተቆርቋሪ ነን የሚሉ ግለሰቦች ሕዝብ ረስተው አዲሱን መንግሥት ለማስደሰት ይናገሩ የነበሩትን በቴሌቪዥን ስሰማ ከመጠን በላይ ይደንቀኝ ነበር፡፡ ሌሎችም በጣም ይከፉ እንደነበር አስታውሳለሁ፡፡ ሁሉም በጊዜ ሒደት ከሥልጣኑ ላይ ሲራገፉ ቀስ በቀስ  የተመለሱት ወደዚያች የረሷት ከረንቦላ መጫወቻ ቤት ነበር፡፡ ሲመለሱ ግን የነበረው አቀባበል እንደ በፊቱ አልነበረም፡፡ የተከፉ ፊቶች ነበሩ ያስተናገዷቸው፡፡ ሕዝብ የጠላውን ማን ይወዳል? ሕዝብ ነዋ የሁሉም ነገር የበላይ፡፡ ልብ ያለው ልብ ይበል፡፡

(ኤፍሬም ለታ፣ ከጀሞ)