እነሆ መንገድ። ከሃያ ሁለት ወደ ካዛንቺስ ተሳፍረናል። ጎበዛዝት በለዘዘ ስሜት ጎዳናው ላይ ውር ውር ይላሉ። የአርጋጅ አንጓጆች በሰው ቁስል እንጨት እየሰደዱ  ያስቸግራሉ፡፡

እነሆ መንገድ ከመገናኛ ወደ ስድስት ኪሎ። የጎዳናው ጭብጥ ተደጋጋሚ ነው። ሕይወት ቀለም ያለቀባት ትመስላለች። በመንጋ ቅርፅ አሠልፋ የምትነዳው እልፍ ነው። 

እነሆ ጉዞ ከፒያሳ ወደ ሜክሲኮ። ታክሲ የሚባል የለም! የምፀት፣ የኃፍረት፣ የቁጭት ስሜት የኮሰኮሰው ሁሉ ከንፈሩን እየመጠጠ ቆሟል። የመኖር ጉጉት የቀዘቀዘበት ሆኗል ጎዳናው። 

እነሆ ጉዞ። ከመርካቶ ወደ ፒያሳ ልንጓዝ ነው። “ዶሮ ውኃ ጠምቶት ተንጋሎ ይጠጣል. . .” ይላል ድምፃዊው። ወያላው ጥሪውን አቋርጦ፣ “በጀት አጥሮት ይሆን?” ይላል። ተሳፋሪው ግራ ተጋብቶ እርስ በርሱ ይተያያል።

እነሆ መንገድ ከኮተቤ ወደ መገናኛ። ጅምር መንገድ ማለቂያ የሌለው ዛሬም እያነሆለለ እያዳፋ ያስጉዘናል። አጥፊና አልሚ ያለ ቀጠሮ ይገናኛል። ሰው ያለ ቢጤው ሊውል ባላሰበው ሊሠለጥን ልራመድ ብሎ መንገድ ያምናል።

Pages