​ሰላም!  ሰላም! ሰው ‹በፍቅር ቀን› አብዶ አሳበደን እኮ። ያብዛልን ነው። ሦስት መቶ ስልሳ አምስት ቀን የሩኒና የሮናልዶን ጫማ ቁጥር  በምንሰበክበት አገር ለፍቅር አንድ ቀን መመደቡ በራሱ ያበሳጫቸው አጋጥመውኛል።

​ሰላም! ሰላም! “ኧረ እኔስ ፈራሁ. . .” አለች አሉ ሚስቲቱ። ባል ተሰማዋ።  በትንሽ ትልቁ እየተሰማን አንዳንዴ እኮ ባሎች ስንባል እናበዛዋለን። እና “እንዴት! እንዴት! ምን ለማለት ነው እኔ እዚህ ተቀምጨ ፈራሁ ማለት?” ይላል። 

​ሰላም! ሰላም! ምን ሰላም አለ ዋጋ እያሻቀበ? አትሉኝም። ባለፈው እህል ቅጠል የማይል ፍርፍር ማንጠግቦሽ ሠርታ ብታቀርብልኝ ማላመጥ እንኳ እስኪያቅተኝ አፌ ውስጥ ሳንገዋልለው ነበር። 

​ሰላም! ሰላም!  መቼስ አንዳንዴ ዓለም ምን ፀሐይ  ብትመስል ሰው ሐሳብና ብጤ ሲያጣ ቀን ይጨልምበታል። ይሰውራችሁ ነው። እና አንድ ሰውዬ ነው አሉ። ቀን ጨለመበት። 

​ሰላም! ሰላም! በገና ማግሥት ማንጠግቦሽ ያለልማዷ ሬት ሬት  የሚል ቡና አፍልታ ትግተናለች። ባሻዬ ከእነ ልጃቸው ደግሞም እኔ ተሰባስበናል።

​ሰላም! ሰላም! ይኼው እንደምታዩት ከተማው ሰፍቷል። ማማር አለማማሩን ለባለሙያ  እንተወው ብዬ እኮ ነው። ለእኛ በሚመቸንና በምናውቅበት ብሂል ለጨዋታ ስናመቻቸው፣ የከተማውን መስፋት ተከትሎ ነዋሪው በሁለት ተከፈሏል አሉ። 

​ሰላም! ሰላም! ተስፋን በውስጣችን የመለኮስ ባለሙሉ ሥልጣን ባለቤት ነንና እነሆ ዛሬን በደስ ደስ እንጀምረው። ምን አባቱ።  ስንት ዓመት ይኖራል? ስላችሁ ʻተኑሮ ተሞቷልʼ እንዳትሉኝና እንዳይብሰኝ አደራ።

​ሰላም! ሰላም! በቅርቡ እነ አምታታው በከተማ መኪና እንጭንልሃለን ብለው  ሙልጭ አድርገው የበሉት ወዳጄ ከፀበል መመለሱን ሰማሁና ልጠይቀው ሄድኩ። 

Pages