Wednesday, August 10, 2022
ሌሎች ዓምዶች
    - Advertisement -
    - Advertisement -

    የተመረጡ ፅሑፎች

    ኧረ አንዝረክረክ!

    ሰላም! ሰላም! እንዴት ይዞናል? መቼም አንዴ ሲያመጣው አይጣል ነው? በዚህ በኩል በምግብ ዋስትና ራሳችንን ከመቻል ስላለፍን ማሽላ ‘ኤክስፖርት’ ልናደርግ ነው። በዚህ በኩል ደግሞ የጤና ጉዳያችን ለዓለም አገሮች መማሪያ ከመሆን ስላለፈ፣ የዓለምን የጤና ተቋም ለመምራት ተመርጠናል። አሸወይና ነው አትሉም? መቼም አንዳንዴ ከራስ አልፈን ዓለምን መምራት ደስ ይላል። ይኼ ራሱ እኮ ራሱን የቻለ ሚሊኒየም ነው አትሉም እንዴ? አቦ ራስህን ችለህ ተናገር ስትሉ ሰማሁ ልበል? አይዟችሁ እያሾፍኩ አይደለም። በእውነቱ ልብ የሚፈነቅል ደስታ ተሰምቶኛል። አንደኛው ያው የነገርኳችሁ ነው። የጠላት ወሬ ይሁን አይሁን ባላውቅም፣ የማሽላው ነገር እያሳረረ የሚያስቅ ሆኖብኛል። ደርሰን ‘ደረስኩ ደረስኩ’ ስንል ብዙ ያየነው መከራ ስላለ፣ በተለይ ይኼ የጥራጥሬና የእህል ነገር አይዋጥልኝም። እኛም የኤሌክትሪክ ኃይሉ ነገር አይዋጥልንም አትሉኝም? ኃይሉ ኃይሉ? ኃይሉ ማን ነበር ብዬ አስቀይስላችኋለሁ። እዬዬም ሲደላ አሉ። በተረፈ ግን ዛሬም ይህቺ ከአፍሪካ አንደኛ ከዓለም ሁለተኛ እያልን የምንቆለጳጰስባት ጨዋታ ስዊዘርላንድ ላይ ዕውን በመሆኗ ፈንድቄያለሁ።

    ባሻዬ ፍንደቃዬን ዓይተው፣ ‹‹ተው ብዙ አትፈንድቅ!›› ሲሉኝ ነበር። ‹‹ምነው?›› ስላቸው፣ ‹‹በኋላ ደግሞ አፈነዳደቅህ አላምር ካለ በቆሎ ነው ተብለህ ባዕድ አገር እንዳትዘራ ነዋ…›› ሲሉኝ እንደ ፈንድሻ ተንጣጣሁ። ጣጣጣ! ወይ ጣጣ አትሉም? ‘ዘሪም ዘሩን ሊዘራ ወጣ’ የሚለው የኢየሱስ ክርስቶስ ምሳሌ ይምጣብኝ። ስንት ቦታ ላይ ነበር ዘሩ የወደቀው? ተው አንብቡ ተው። ለማንበብም መደራጀት አለባችሁ የሚል አዋጅ ወጣ እንዴ? እንዴት ነው ነገሩ? ብቻ ዘሩ አምስት ቦታ ላይ ነው የወደቀው። አምስት ሥፍራ ማለት አምስት ልብ ነው። አምስት ልብ ማለት ደግሞ አምስት ጆሮ ነው። ‘አንድ ለአምስት’ ከዚህ ይምጣ አይምጣ ግን የማውቀው ነገር የለም። እንግዲህ እንዴት እንድትሰሙ ተጠበቁ ያለው ጳውሎስ ወዶ አይደለም እሺ!

    እንግዲህ ከዘርም የማሽላን ደግሞም የበቆሎን ሳነሳ፣ ከዚያ ልብ ስል፣ ከዚያ ደግሞ ጆሮ ስል ወዴት እያመራሁ እንደሆነ መቼም መጠርጠር ትችላላችሁ። ጠርጥሩ ግድየለም። እኛ እኮ ሲፈጥረን አነጣጥረን በመሳት፣ ጠርጥረን ስንጥር በማውጣት የተካንን ነን። አለ አይደል ስናነጣጠር አብዛኛውን ጊዜ ቀስታችን ዒላማውን ከመምታት ይልቅ እግራችን ሥር ይወድቃል። እስኪ ጎንበስ በሉና እግራችሁ ሥር ተመልከቱ። ይኼ ሁሉ ጥልፍልፍ ጎዳና በምን የተነሳ ይመስላችኋል የቆምንበት? እግራችን ሥር በወደቁ ቀስቶች እኮ ነው። ይልቅ ቀስቶቹን ምን አከሸፋቸው በሉ። ሦስት ሺሕ ዘመን ተብሎ ተብሎ የጠነዛ ለጆሮ የሰለቸ ቃል ልደግምባችሁ ነው። ቃሉም ‘ምቀኝነት’ ይባላል። ሌላ ሩቅ መሄድ ሳያስፈልግ ሰሞኑን የዶክተሩን ለዓለም የጤና ድርጅት ዋና ሥራ ዳይሬክተር ዕጩነት ሲያጣጥሉ የነበሩ አስተያቶችን ላንሳላችሁ። አይዟችሁ ማንሳት ብቻ ሳይሆን መጣልም ሥራዬ ነው። ምነው ደላላ መሆኔን ረሳችሁት ልበል?

    ዘንድሮ እኮ ከዚካ ቫይረስ የባሰን የመርሳት በሽታ ሆነ እናንተ? እሺ ይሁን ጠዋት ያቀዱት ግድየለም፣ ሰው ነንና ከሰዓት ይረሳ ይሆናል። ኮሞዲኖ ላይ ያስቀመጥነውን ዕቃ ምናልባት የት እንዳስቀመጥነው ረስተን አልጋ ሥር እንፈልግ ይሆናል። ግን እንዴት ሰውነት ይረሳል? እንዴት ተፈጥሯዊ ሰብዕናችን ይረሳል? ወይስ ስንፈጠር በቃ በስድብ መዝገበ ቃል ነው ጠርዞ የፈጠረን? በዚህ መከረኛ ማኅበራዊ ድረ ገጽ የዶክተሩን ዕጩነት በተመከተ ብዙ የሳቱና ማን መሆናቸውን የረሱ ሰዎችን ከማየቴ ብዛት ነው መሰል፣ እኔም ሥራዬን ረስቼ አጃኢብ ስል ከደንበኛዬ ጋር የያዝኩት ቀጠሮ ሰዓቱ አለፈ። የኑሮ ዘመን ሰዓት እላፊ ቢጀመር እኮ ከምቀኝነትና ከስም አጥፊነታችን ጋር ባለንበት ባትሪው እንዳለቀ ስልክ ሲጥ ብለን የምናልቀው እኮ እኛ ነበርን። የምር!

    - Advertisement -

    ከምርጫና ውጤቱ፣ ከላይኩና ኮሜንቱ ባሻገር በአገረኛነትና በዓለም አቀፋዊነት መሀል የጠፋብንን ቋንቋ ደግሞ ላጫውታችሁ። ያለፈውን ሳምንት ከአንድ ዳያስፖራ ወዳጄ ጋር በጋራ የጀመርነውን የኢንፖርቲንግ ሥራ ለመገምገም ወደ ሆላንድ ተጉዤ ነበር። እናም ከዋና ከተማው አምስተርዳም እሱ ወደ ሚኖርበት ኡትረክት ወደሚባል ከተማ፣ ደግሞም ወደ አገር ቤት የሚጫነው ዕቃ ፈር ወደሚይዝበት ሮተርዳም ከተማ ለመመላለስ ባቡርና አውቶቡስ አላዋጣን አለ። መቼም ደቾች ነገረ ሥራቸው ሁሉ ሽክፍ ያለ ነው ነው። ማንም ከየትም አገር ቢመጣ እዚህ አገራቸው እንደ አዲስ መንጃ ፈቃድ ካላወጣ መኪና አያስነዱም። ለአጭር ጊዜ የሄደ ጎብኚ ግን ምናልባት በድጋፍ ደብዳቤ መኪና ተከራይቶ ሳይቻል አይቀርም መባልን ስሰማ ወደ አንዱ ቀበሌ ሄድኩ። ስጠይቅ እስኪ መንጃ ፈቃድህን አምጣ አሉኝ። ጎሽ ብዬ በኩራት ላጥ አድርጌ አወጣሁት። ድንቄም ኩራት።

    የሚያስተናግደኝ ነጭ ትኩር ብሎ አንዴ እኔን አንዴ መንጃ ፈቃዱን እያየ ‹‹ምንድነው?›› አለኝ። ‹‹ምኑ ነው ምንድን?›› ስለው ማንበብ እንዳልቻለ አሳየኝ። ተቀብዬ ሳየው ተውት ሌላውን ስሜ እንኳን በእንግሊዝኛ አልተጻፈም። የሚያበቃበት ጊዜ 2012 ይላል። በማርስ፣ በጁፒተር፣ በመሬት፣ ኢትዮጵያ፣ በቻይና አልያም በአውሮፓ አቆጣጠር እንደሆነ የሚታወቅ ነገር የለም። ነገሩን ረጋ ብዬ ሳጤን ሌላ ጣጣ ራሴ ላይ ላመጣ እንደሆነ ገብቶኝ ግድ የለም ተወው ብዬ ወጥቼ ተፈተለኩ። ብቻ ከቀበሌያቸው ራቅ ማለቴን አስተውዬ የሆነ ሥፍራ አረፍ ስል መናደድም፣ ማዘንም መናዘዝም አቃተኝ። የቸርቻሪ ሱቅ ሳይቀር በእንግሊዝኛ መጠሪያ የንግድ ፈቃድ በሚታደልባት አገሬ፣ መታወቂያና መንጃ ፈቃዳችን ላይ ግን አትዩን አትስሙን ዓይነት ቋንቋ አጠቃቀማችን አበሸቀኝ። ሥራችን ሁሉ ሱሪ ባንገት እየሆነ እግራችንን በየሄደበት ሁሉ የሚጠላለፈው እስከ መቼ ይሆን?

    እንግዲህ የእኛ ነገር አስረግጦ ለሚያውቀው ከኑሮ ውድነት በላይ አላፈናፍን ያለን ሙስና እንደሆነ ይታወቃል። እናም ‘ለምን እኩል ደስ አላለንም?’ ብዬ ያገኘሁትን ሰው ሁሉ ስጠይቅ፣ ‹‹ኧረ እባክህ ተወኝ። ዝም ብለህ ስታስበው ከመቼ ወዲህ ነው እንዲያ ያለ ነገር በእውነተኛና ሀቀኛ የአገር ባላደራነት ሠርተን የምናውቀው? ኧረ ተወኝ ሆድ ይፍጀው ነው የሚባል!›› እያለ ሰው ሁሉ ነገሩን ሲያወሳስብብኝ ሰነበተ። ታዲያ እኔን የማይገባኝ ከልጅነት እስከ ዕውቀት ይኼ ውስብስብ ባህሪያችን ነው። ደስታችንና ሐዘናችን በየት፣ እንዴት እንደሆነ የማንታወቅ ማለት እኮ በቃ ምን አለፋችሁ እኛ ነን። ‹‹ሐበሻ ያለ ሰበብ እንዲህ ነገር አያላምጥም። ሞኝ አትሁን እባክህ?›› ስትለኝ ማንጠግቦሽ፣ ‹‹እንዴት?›› አልኳት። ‹‹ምን እንዴት አለው? እዚህ አገር ሁሉም ሥራ ሁሉም ጀብዱ ሰሞነኛ ነው። ዘመቻ! ዘመቻ! ዘመቻ! የአንድ ሰሞን የቀይ ኮከብ ጥሪ! ነገ ካልቀጠለ ምን ዋጋ አለው አርባ ጊዜ ባያነበንቡ?›› አለችኝ። ታዲያ ነገሩ ሲበዛብኝ አቋሜ ሁሉ ላላ። በዚህ ቀውጢ ኑሮ ላይ ደግሞ አገር በነገር ተለውሳ ስትጨመርበት ማሰብ ነው። ለማንኛውም ‘የወሬ የለውም ፍሬ’ ስለሆነ ከአሉባልታው ፈቀቅ እንበል። በአሉባልታ ልማትና ብልፅግና የሚመጣ ቢሆን ኖሮ፣ ኢትዮጵያ አገራችን የኃያላን አውራ መባሏን የሚጠራጠር አይኖርም። አሁንም ‘ያልጠረጠረ ተመነጠረ’ ካላላችሁ በቀር!

    በሉ እንሰነባበት። ወደ አገር ቤት ተመልሼ እዚህ የነበሩኝ ጉዳዮች ጨራርሼ ያልተቀበልኳቸውን ኮሚሽኖች ተቀባብዬ ከባሻዬ ልጅ ጋር አንድ አንድ ለማለት ወደተለመደችዋ ግሮሰሪያችን ተያይዘን ሄድን። ስለጉዞዬ እየጠየቀኝ ድንገት ያ የቋንቋና የመታወቂያ ነገር ትዝ ብሎኝ በትዝብት ነገርኩት። ደንቆት፣ ‹‹በእርግጥ ይኼን አስቦ ለመሥራት ይከብዳል፤›› አለኝና ትንሽ ቆይቶ ቀና ሲል የግሮሰሪያችን ስም ታየው። ‹‹ፈን ግሮሰሪ›› ጮክ ብሎ አነበበው። ‹‹አሁን ከእኔና ከአንተ መታወቂያና መንጃ ፈቃድ ወይም ከዚህ ግሮሰሪ ስያሜ የትኛው ነው ዓለም አቀፋዊ መሆን የነበረበት?›› እያለ መብከንከን ሲጀምር፣ የግሮሰሪያችን ታዳሚዎች በወሬያችን ጣልቃ እየገቡ አንድ አንድ ማለት ጀመሩ።

    አንዱ፣ ‹‹ለስሙ ነው እንጂ አገር አገር ብለን አክርረን የሞትነው፣ በሞታችን ማግሥት የሚፈነጭበት ያው ስቃያችን ነው፤›› ብሎ ገጠመ። ‹‹ድንቄም ስቃይ አያ? አሁን ከዚህ ወዲያ ምን ትፈልጋለህ? የዓለም የጤና ድርጅት መሪ ሆነናል፡፡ ምን ታሟርታለህ?›› ይለዋል ሌላው። ‹‹ቆይ ግን ዶ/ር ቴድሮስ እንደ አንበርብር መኪና ማሽከርከር ቢፈልጉ ስማቸውን በእንግሊዝኛ አስተርጉመው ይዘው ሄደው ይሆን? ወይስ አላሰቡበትም?›› ይላል ሌላው። ‹‹ሾፌራቸው ይጨነቅላቸዋል። ዋናው ጤና ነው። እሱ ምን ያሳስብሃል?›› ሲል ደግሞ አንዱ፣ ‹‹ለእኛስ ማን ያስብልን?›› አለው የባሻዬ ልጅ። ትርጉምና ቋንቋው ሳይሆነው አርቆ የማሰብና የመሥራቱ ነገር በየአቅጣጫው የተዝረከረከብን ስለሆንን ብቻ ሰበብ ይዘን ብዙ አወራንበት። እስኪ እናንተም አውሩበት። ኧረ አንዝረክረክ? መልካም ሰንበት!

     

     

     

    Latest Posts

    - Advertisement -

    ወቅታዊ ፅሑፎች

    ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት