Thursday, August 11, 2022
ሌሎች ዓምዶች
    - Advertisement -
    - Advertisement -

    የተመረጡ ፅሑፎች

    የማያቅተው ሲያቅት!

    እነሆ መንገድ። ከሽሮ ሜዳ ወደ እንጦጦ። ዳገቱን ለመውጣት ጊዜ አለው። ቁልቁለቱን ለመንደርደርም ጊዜ አለው። በእግር ለመጓዝ ጊዜ አለው። ታክሲ ለመያዝም ጊዜ አለው። ታክሲያችን እስክትሞላ ጊዜ አለው። ወና ለመቅረትም ጊዜ አላት። ወያላው ለመጥራት ጊዜ አለው። ትርፍ ለመጫን ጊዜ አለው። ዓይነ ውኃው ያልወደደውን ሞልቷል ብሎ ለማግለል ጊዜ አለው። ተሳፋሪው ችኮላ አይታይበትም። ላለመቸኮልም ጊዜ አለው። ‹‹ዳገት ለመውጣት ምን ያስቸኩላል? እንኳን ለዳገቱ ለቁልቁለቱ መቼ እንቸኩላለን? አንቸኩልም ቀስ ብለህ ጫን፤›› ይሉታል አንድ አባወራ ተሳፋሪ ወያላውን እያዩ። ‹‹የዚህ አገር መንገድና ዙፋን ሲወጡም ሲወርዱም አያስቸኩልም፤›› ቀጠሉ። ‹‹መንገዱስ ይሁን። ዙፋኑ ላይ ግን አንስማማም፤›› አላቸው አጠገባቸው የተሰየመ ወጣት። ‹‹ለምን እስማማለሁ አልስማማም ላይ አትቀርብም ታዲያ?›› አባወራው ቁጣና ቁጣ ብቻ የሚተነፍሱ ይመስላሉ።

    ‹‹ነገሩን ማለቴ ነበር እኔስ?›› አለ ወጣቱ። ‹‹ነገሩን ብሎ ማለባበስ አናውቅማ እኛ። ነገር ነገር ነው። ምን ብታለባብሰው ብታሽሞነሙነው የቋጠረውን አያፈስም። ካላመንከኝ ከመንግሥት ፕሮፓጋንዳዎች ተሞክሮ ውሰድ፤›› አሉት። ‹‹እባክዎን ስለመንግሥት እንዳታወሩ አንቱ ሰውዬ። ተራራ እየወጣን የማይፈጭ የማይደቅ ጨዋታ እንጫወት?›› አሉ ሚስታቸው። ‹‹ጉድ እኮ ነው እናንተ። ደግሞ ብለን ብለን እንደ መልክዓ ምድሩ አቀማመጥ ወሬ እንምረጥ? እንደ አየር ጠባዩም መኖር አልቻልን እንኳን ሜዳና ተራራው ተጨምሮበት…›› ሲሉ፣ ‹‹ኤድያ የዘንድሮ አየር ደግሞ ምን ጠባይ አለው? እንደ ሰው ሆኗል። ጠዋት ሌላ ማታ ሌላ፤…›› አሉ እማዋራዋ። ‹‹አይ አንቺ! እንዲያው ትንሽ ትምህርትሽን ገፋ አድርገሽ ቢሆን ኖሮ እኮ ዛሬ ሜትሮሎጂን ማስተዳደር የነበረብሽ አንቺ ነሽ። ለነገሩ አሁንም አታንሺም። ከፊል ክፉ ከፊል ደግ፣ ከፊል ደመናማ ከፊል ንዳዳማ ለማለት አታንሺም። መቼም አየሩ ባይነበብሽ የእኛን ፊት አይተሽ መናገር አያቅትሽም። ይብላኝ እንጂ ከሕዝብ ልብና ፊት ለራቁ፤›› ብለው ሲዘጉ ወያላውም ‹‹ሳበው›› ብሎ በሩን ዘጋ።  

    መንቀሳቀስ ጀምረናል። አባወራው ሚስታቸውን ሲያዳንቁ ቆዩ። ስለሙያቸውና ስለብሩህነታቸው ተሳፋሪውን ሰበኩ።  ሚስታቸው አቋርጠው፣ ‹‹ታዲያ ምነው ምሥጋናው የአደባባይ ብቻ ሆነ?›› አሉዋቸው። አባወራው ካየናቸው ለመጀመሪያ ጊዜ ፈገግ እያሉ፣ ‹‹የጓዳችን ሂስና ንትርክ መስሎኝ አደባባይ ሰው ያረደገን። ንገሪኝ እስቲ በአፍላ ያልቆነጠጡት ልጅ ጎልምሶ ይመሰገናል?›› በለው ቁልጭ ቁልጭ ሲሉ ሚስታቸው፣ ‹‹እሱስ እውነት። ይኼው በጓዳ የማይቀጡዋቸው ልጆች መስለውኝ በአደባባይ በማናለብኝነት አገሩን አቋራጭ መንገድ እያስጠኑ ያስቸገሩት። በአደባባይ ለይስሙላ እያጥላሉ በጓዳ አይዞህ አይዞህ ሆኗል የእኛ አገር ነገር፤›› ብለው ከቤት ወደ አገር ዞሩ። ‹‹ኪራይ ሰብሳብያንን ማለትዎ መሰለኝ?›› አለ ከፊት ለፊታቸው የተሰየመ ጎልማሳ።

    ‹‹ኪራይ በታኞችንም ይጨምራል። መቼም የዚህ ዓለም ነገር ሁሉም ኪራይ ነው። እንኳን ሥልጣን ሕይወትም ኪራይ ናት። እንኳን በሕዝብ ስም በሕይወት የነገደ የዘራውን ሳያጭድ መቼ ይሸኛል?›› አሉ በቆሪጥ ባላቸውን እያዩ። ‹‹ለመሆኑ በትዳር ስንት ጊዜ ሆናችሁ?›› ጎልማሳው ሁለቱንም በተራ እያየ ጠየቃቸው። ‹‹ምንድነው እሱ? መርማሪ ነህ እንዴ አንተ?›› አባወራው እንደ ልማዳቸው ተቆጡ። ጎልማሳው አንደበቱን ገርቶ፣ ‹‹ይቅርታ አድርጉልኝ። ስትታዩ በቃ አስቀናችሁኝ…›› ብሎ ሳይጨርስ፣ ‹‹ዋ ዘንድሮ ትዳርን እንደ ሕዝብ ንብረት በቀላሉ መመዝበር ቢችል ኖሮ . . . አብቅቶልን ነበር እኮ ምንትዋብ…›› ብለው ወደ ሚስታቸው ዞሩ። ‹‹ትዳር ጉቦ የሚሰጥ ቢሆን ማለትዎ ነው?›› ሲላቸው ወያላው ጣልቃ ገብቶ፣ ‹‹ሂያጅ ባልቸገረበት ዘመን ተወልደህ አሁን አንተን ምን ጭንቅ አደረገህ?›› ብለው ተነጫነጩ፡፡ ተሳፋሪዎች የግዳቸውን ፈገግ አሉ። በእከክልኝ ልከክልህ አገር ዘማ እያየ ሰው ጎጆዬ ደህና ነው ብሎ ይሆን ናዳው ያልተሰማው? ከአገር በላይ ትዳር አለ?

    - Advertisement -

    ዳገቱን ተያይዘነዋል። ታክሲያችን እንደ ደጋን እንጨት ከወገቧ ታጥፋ ዳገቱን ስትወጣ ተቆርጣ የምትቀር የመሰለው አንድ ወጣት ተሳፋሪ፣ ‹‹ሾፌር በሁለት በሦስት እያጫወትክ ንዳው እንጂ። ‘ስትራፕ’ ልናደርግ እኮ ነው?›› አለው። ከወጣቱ አጠገብ የተሰየመች ነጠላ የተከናነበች ፍርኃቱ ተጋብቶባት፣ ‹‹‘ስትራፕ’ ምንድነው?›› ብላ ሌሎቻችንን ጠየቀች። ‹‹ወደኋላ መንሸራተት›› አላት ወያላው። አመላለሱ ወየው ባደረገው ዓይነት ነው። ‹‹አይደረግም! ደግሞ ብለን ብለን እምዬ ምንሊክ በባዶ እግራቸው ላይ ታች ሲያቀጥኑት የኖሩትን ተራራ እኛ በመኪና አቅቶን ልንሸራተት?›› ብለው አባወራው ሽለላ ጀመሩ። ወያላው ‹‹ግድየለም ረጋ ይበሉ…›› ቢል አልሰሙትም።

    ‹‹ወፍ እንደዘራው እንደ አረም ተክል ሽቅብ እያዩ ከኋላ ልቅር፣  ምነው ሽል ሳለሁ ጨንግፌ ብቀር›› እያሉ ሲያስነኩት ‹‹ጋሼ ረጋ ይበሉ ብያለሁ ኋላ ታክሲዋ ፉከራዎ ቢያስደነብራት ይኼ ሁሉ ሰው ገደል ገባ ማለት ነው፤›› አለ ወያለው። ‹‹አሁንስ ያለነው የት ሆነና?›› ጭራሽ ሚስታቸው ተደረቡ። ‹‹ምነው የዘንድሮ ልጅ የቁም ሞት ጥቃት አልመስለው አለ? ኧተተተተተ…›› ደግሞ ተራቸውን ተያያዙት። ጋብ ሲሉ፣ ‹‹ምን እናድርግ እማማ ይኼው ከሽለላና ከፉከራ በቀር ብልኃት፣ ጥበብና ዕውቀት አላወረሳችሁን። ይኼው ተራራው አልገፋ ባለን ቁጥር ዛሬም ስለመሸፈት፣ ዛሬም ስለትግል ነው ወሬያችን። ገዢዎቻችን ለዘብ ብለው በተገራ አማርኛ ወግ በላቸው ቃላት ቋጠሮዎቻችንን ሲያብራሩ ‘ምነው ቆፍጠን አላሉ?’ ለምን አይሳደቡም? እያልን ቅፅል ስም እንለጥፋለን። ጥበብና ትዕግሥት ከአባቶቹ ያልወረሰ ትውልድ የኃይል አማራጭ ሰልችቶት ሐሞቱ ቢፈስ ለቁም ሞት የማይደነግጥ ይባላል እስኪ አሁን? ከእርስዎ አልጠብቅም ይኼን…›› ብትል ሐረግ የመሰለች ዘንካታ ልጃገረድ ተሳፋሪዎች በመገረም ዓይናቸውን ከዓይኗ መንቀል አቃታቸው። አያስፎግርም እንጂ እኮ አያንዳንዱ ሲናገር የፓርላማ ተመራጭ ያስንቃል!

    ጉዟችን ቀጥሏል። ከሾፌሩ ጀርባ ተርታውን የተሰየሙ ወጣቶች ስለጥምቀትና ጃንሜዳ ትዝታቸው ይጨወታሉ። ‹‹አይ አንተ! ትዝ ትልሃለች ያቺ ልጅ? ሎሚ የወረወርክ መስሎህ በግራህ ለተጣላኸው (ስም እያስታወሰ) ያዘጋጀኸውን ድንጋይ ወርውረህ የፈነከትካት?›› አለ አንደኛው። ወዳጆቹ ተያይተው ከት ብለው ሳቁ። ‹‹እንዴት አስታወስካት? እንደ ዛሬ ጊዜ ቢሆን እኮ በስብሼ ነበር…›› አለ ባለ ታሪኩ። ‹‹ዛሬማ እንኳን ወርውራችሁ እንዲሁም አልቀረላችሁ፤›› ይላሉ አዛውንቱ። ‹‹ምን አሉ?›› ይላል ጎልማሳው ሆን ብሎ። ‹‹ዲግሪ ይዞ ሥራ ፈት ከመሆን በላይ ምን መበስበስ አለ?›› ብለው ወደ ጎልማሳው ሲያፈጡ ሚስታቸው፣ ‹‹ግድ የለም ማስተርስ ሲደርቡ ሥራ ይይዛሉ። እርስዎ ምነው እንዲህ በዓውደ ዓመቱ አፍዎን በላዎ?›› ብለው ገሰጿቸውና ዝም አሰኙዋቸው።

    ወጣቶቹ ቀጠሉ። ‹‹ከዚያ በኋላ እርም አለ ጃንሜዳን ስልህ…›› ሲል አንደኛው የወዲያኛው ወደ ባለታሪኩ ዞሮ፣ ‹‹ለምን በአሁኑ የጥምቀት በዓል አብረን ሄደን ስህተትህን አታስተካክልም? ማን ያውቃል። አጋርህን ታገኝም ይሆናል፤›› እያለ ያግባባው ጀመረ። ‹‹ኧረ ዞር በሉልኝ። ደግሞ በተወደደ ሎሚ…››  ባለ ታሪኩ እጁን ወደ ላይ ዘረጋ። ‹‹ሎሚ ደግሞ ስንት ገባ?›› የአዛውንቱ ባለቤት ደነገጡ። ‹‹ያው እኮ ነው እማማ። በትንሽ በትልቁ አልጋ እየያዝን መቼ እነሳለን። እንኳን የመድኃኒቱ ዋጋ የካርድ ዋጋ አልቀመስ ባለበት ዘመን፣ በመልሶ መገንባት ርብርብ አቧራና ቆሻሻው ደባል በሆነበት በዚህ ጊዜ ሎሚውን ተወራውረን ጨርሰነው ምን ልሆን ነው? ጀርምና ባክቴሪያ እኮ ጨፈረብን?›› ከማለቱ፣ ‹‹በሉ ይኼን ልጅ ያዙልኝ። በዚህ አቋሙ ከቀጠለ ገና ሙልሙል ዳቦ መስሎኝ ነው ብሎ ኮብልስቶን መወርወሩ አይቀርም፤›› ስትል ሐረጓ የሳቅ ሁካታ ነገሠ። ‹‹ሙልሙል ከመሰለው መጀመሪያ ራሱ አይገምጠውም?’ ልል ብዬ የዘመኑ ሰው ገቢና ወጪው ስለማይታወቅ ተውኩት፤›› ብሎኛል አጠገቤ ተቀምጦ የነበረ ተሳፋሪ። የድንጋይ ይሁን የዳቦ ዘመን መለየት ቸገረን እኮ ጎበዝ!

    ወደ መዳረሻችን ተጠግተናል። ‹‹አንቺ ሴትዮ ነገርኩ። ይኼ ቀሚስ ኋላ ተበጥቶ ወይ ስፌቱ ተተርትሮ ባይ እኔ ሌላ አልገዛም፤›› ይላሉ አዛውንቱ የአገር ባህል ቀሚስ ወደለበሱት ባለቤታቸው አሥር ጊዜ እያማተሩ። ‹‹ይበላሻ! ዘመኑ እኮ የእኩልነት ነው። ለራሴ አንሳለሁ እንዴ?›› በዚያ ዓይነት አስተያየት ወደ እኛ እያዩ ወደ ባላቸው ተገላመጡ። ‹‹ደግሞ ለጥምቀት ያልሆነ ቀሚስ ምኑን ቀሚስ ሆነው?›› ብላ ከወዲያ በኩል መሀል ገባች። ‹‹ለዴሞክራሲ ያልሆነ ሥልጣንም እንደዚያው›› ብሎ ደግሞ ጎልማሳው ተደረበ። ‹‹ወዴት? ወዴት? በዮሐንስ ጥምቀት ቄሳርን ማን ጠራው?›› አሉ አዛውንቷ። ‹‹እንጃ ብቻ ሳስበው ሳስበው የዘመኑ ፖለቲከኞች ዳግም በሕዝብ ፈቃድና ውዴታ ተጠምቀው ዳግም መወለድ ሳይኖርባቸው አይቀርም። ልቤና ልብሽን ተጠራጥሬያለሁ፣ አንድ የሆነ መስሎ ተከፍሎ አየዋለሁ’ አለ የሰውዬው ልጅ፤›› ጎልማሳው በወኔ ሲወበራ ‹‹እንዴ ሃይማኖትና መንግሥት እኮ ከተለያዩ ቆየ። የምን ጥምቀት ነው የምታወራው?›› አለው ወጣቱ። ‹‹ስለ ብሶት ጥምቀት ነው የማወራው። ትናንት ብሶት የወለደው ብሶት ያጠመቀው ትውልድ ለሕዝብ ጥቅም ልሙት እንዳለው፣ ዛሬም በዛሬ ብሶቶቻችን መፍትሔ የሚያመጣ ዓይነት የመቆርቆር ወደ ሕዝብ የመቅረብ ጥምቀት ነው የማወራው፤›› ብሎ ሳይጨርስ ‹‹ሆድ ለባሰው አሉ። በሉ እንውረድ…›› ብለው አዛውንቱ ወያላው ላይ ጮኹበት። ሾፌሩ ታክሲዋን ጥግ አስይዞ ‹‹ሁሉንም እዚህ ሸኛቸው!›› አለው። ተንፏቅቀን የወጣን ያህል ከተራራው ስንደርስ አየሩ ከበደን፡፡ እንኳን የብሶት ወጋችንን ልንተነፍስ ቀዝቃዛውን ነፋስ መተንፈስ አቃተን፡፡ የማያቅተው ሲያቅት ግርም አይልም? መልካም ጉዞ!

            

    Latest Posts

    - Advertisement -

    ወቅታዊ ፅሑፎች

    ትኩስ ዜናዎች ለማግኘት